Rose O'Neill

Urodzona w 1874 roku w Wilkes-Barre w Pensylwanii, wychowana na wsi w Nebrasce, O'Neill była samoukiem. Mając 18 lat ruszyła do Nowego Jorku i szybko stała się jedną z najlepiej opłacanych ilustratorek w kraju — jako jedyna kobieta w redakcji satyrycznego „Pucka". Po sukcesie Kewpie była najlepiej zarabiającą ilustratorką na świecie, zarobiła fortunę szacowaną na 1,4 mln dolarów.

Sen, który stał się ikoną

O'Neill opowiadała, że Kewpie przyśniły jej się dosłownie — „robiły akrobatyczne psoty na narzucie mojego łóżka, jeden usiadł mi na dłoni". Opisywała je jako „małe okrągłe wróżki, których jedynym pomysłem jest uczyć ludzi, by byli weseli i życzliwi jednocześnie". Ta filozofia dobroci i humoru stała się rdzeniem marki — Kewpie miał być ambasadorem miłości, śmiechu i filantropii.

Sztuka i aktywizm

Kewpie były czymś więcej niż uroczymi postaciami. O'Neill używała komiksów, by walczyć o prawa kobiet — maszerowała jako sufrażystka i projektowała plakaty z Kewpie. W 1914 roku podczas wiecu w Nashville lalki Kewpie w szarfach „prawo głosu dla kobiet" zrzucono z samolotu nad tłumem. Postacie wspierały też ubogich i równość rasową. Równolegle O'Neill tworzyła mroczniejsze prace „Sweet Monster" i wystawiała w Paryżu.

Powrót w blind boxach

Po dekadach jako kolekcjonerska klasyka, Kewpie wróciły w nowej odsłonie. Marka Smoko na oficjalnej licencji Kewpie Corporation wypuściła winylowe figurki w formacie blind box — pięć klasycznych póz, serie tematyczne (Halloween, Holding Things, Minis, Tones) oraz phone charmy. Vintage cherubek z różowymi policzkami trafił prosto do estetyki kawaii obok Sonny Angel i Smiski.